โอเซจิของ Tokyo Kaikan

ชั้นอิจิ (ชั้นที่ 1) ชั้นที่ 1 เป็นคุจิโทริ (ชุดอาหารรองท้องรสหวาน) มีของหวานมาก ใส่คินตง คุมควอต และบ๊วยต้มเป็นต้น ของแปรรูปเนื้อปลาบดอย่างคามาโบโกะ และดาเตะมากิที่ขาดไม่ได้ในวันปีใหม่ก็ใส่ในชั้นนี้ด้วย เนื่องจากเป็นงานมงคล จึงมีของสีแดงและขาวมาก ชั้นที่ 1 คามาโบโกะแดงขาว ดาเตะมากิเจ็ดโชค คุริคินตงมงคล กุ้งมังกรญี่ปุ่น ไก่ทรงโนชิ หอยเป๋าฮื้อเก็นเปย์ ปูย่างลายซาราซะ กุวาอิทรงใบสน หน่อไม้ดองนัมบันโกซัง นางาอิโมะทรงดอกบ๊วย อากาเบโกะยากิ หมึกย่างสีทอง ไข่นิชิกิ เยลลี่หัวลิลลี่ คุมควอตต้มคันโระ

ชั้นนิ (ชั้นที่ 2) ชั้นที่ 2 ปกติใส่ยากิโมโนะ (อาหารย่าง) ใส่อาหารทะเลที่นี่ และพยายามไม่ให้กลิ่นปลาย้ายไปยังอาหารอื่น นอกจากนี้ยังใส่ซูโนโมโนะหรืออาหารรสเปรี้ยวร่วมด้วย อาหารย่างจะแข็งจึงใส่ความร้อนมากเกินจำเป็นไม่ได้ ทำให้เสียเร็วกว่า แต่เพียงมีอาหารคลุกน้ำส้มสายชูหนึ่งชิ้น เช่น บ๊วยเค็มหนึ่งลูก ก็ทำให้เก็บได้นานต่างกันมาก เนื้อสัตว์อย่างเป็ดก็เก็บได้ไม่นานเช่นกัน การใส่ในกล่องจูจึงไม่ใช่เรื่องเก่าแก่นัก คาดว่าเริ่มตั้งแต่ปีโชวะที่ 30 (ปี 1955) เป็นต้นมา ชั้นที่ 2 ปลาไทย่างเกลือ ปลาซาวาระย่างแบบเค็นชิน ปลาจาระเม็ดขาวย่างแบบยูอัน แซลมอนย่างบนแผ่นไม้กับสาเกมงคล ปลาอามาไดไซเกียวยากิ ปลาค็อดดำย่างปรุงรส ปลาบุริเทริยากิ ยาวาตะมากิปลาไหลทะเล หอยฮามากุริย่างในเปลือก หอยเชลล์ย่างอูนิ หมึกแห้งยัดไส้ย่างทรงอินโร เป็ดไอกาโมะย่างแบบคุวะยากิ โกโบน้ำส้มผูกปม ฮาโกอิตะ ขิงทรงพู่กัน

ชั้นซัง (ชั้นที่ 3) ชั้นที่ 3 ส่วนใหญ่ใส่ผักต้มซึมที่ใส่น้ำตาลซึมเข้าไป ต่างจากคันไซตรงที่เดิมไม่ใส่มันที่มีน้ำตาลสูงอย่างเผือกเอบิอิโมะและซาโตอิโมะ เพราะแตกง่ายและเปื่อยยุ่ย โดยแท้ที่จริงโอเซจิเป็นอาหารแห้ง จึงไม่มีธรรมเนียมใส่ของสด ผักผลแรกของปีทั้งหมดนำถวายเทพเจ้าครั้งหนึ่งหลังเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง แล้วนำของที่รับลงมามาทำ ดังนั้นไม่ว่าปลาหรือมันก็ใช้ของที่ตากแดดมาครั้งหนึ่ง นอกจากนี้ น้ำตาลสมัยก่อนต่างจากปัจจุบันเพราะเป็นของมีค่า โอเซจิและกล่องจูที่ดีจึงวัดกันที่น้ำหนัก คือมีน้ำตาลใส่มากเพียงใด ชั้นที่ 3 เผือกยัตสึงาชิระ กุ้งคุรุมะต้มสาเก หอยโทโกบุชิทรงลูกสน หน่อไม้ติดปลายยอด แครอททรงดอกบ๊วย นางาอิโมะทรงนกกระเรียน เห็ดหอมหั่นทรงกระดองเต่า ฮิเรียวซุ หมูสามชั้นเคี่ยวหั่นเต๋า ฟุไดโทกุจิ เทมาริฟุ กุวาอิทรงลูกสน ทาเกะฟุ อุเมะฟุ บุกเคี่ยวสีอำพัน

ชั้นโยะ (ชั้นที่ 4) กล่องจูใบที่ 4 หรือชั้นโยะ เป็นอาหารมงคลกินกับสาเก เนื่องจากเลี่ยงอักษรของเลข 4 จึงใช้อักษรที่อ่านว่าโยะแทน เป็นอาหารตัวแทนของวันปีใหม่ ใส่อาหารมงคลอย่างไข่ปลาเฮอริง ถั่วดำ ทาซึกุริ อาหารม้วนอย่างปลาหมักกับสาหร่ายคมบุและสาหร่ายคมบุม้วน นามาสึ และของต้มคันโระ คล้ายกับคุจิโทริ แต่เป็นพวกปลาวากาซากิแห้ง ปลาเฮอริง ปลาอายุ และไข่ปลาเฮอริงเป็นต้นมากกว่า ปัจจุบันไข่ปลาเฮอริงเป็นแบบดองเกลือ แต่เดิมใช้ของแห้งที่แช่ในน้ำซาวข้าวให้นุ่ม ชั้นโยะ (ชั้นที่ 4) ปลาเฮอริงม้วนสาหร่ายคมบุ ปลาไหลทะเลม้วนสาหร่ายคมบุ ปลาอายุไข่ม้วนสาหร่ายคมบุแผ่นขาว โกโบโอเอาระเคี่ยวแบบฟุโด แซลมอนแดงม้วนกิวฮิ ถั่วดำเคี่ยวแบบองุ่น ไข่ปลาเฮอริงต้มปรุงรส ทาซึกุริเทริ ปลาหมึกยักษ์เคี่ยวบ๊วย ปลาวากาซากิดองนัมบัน ปลาฟุนะเคี่ยวน้ำเชื่อมมอลต์ ปลาฮาเซะต้มคันโระ คาราซูมิ นามาสึฮิซึ นามาสึเก็นเปย์

ชั้นโกะ (ชั้นที่ 5) การจัดใส่กล่องจูที่ทั่วไปที่สุดคือแบบวันปีใหม่ แต่ใช้ได้กับเทศกาลทั้งห้า (โกเซ็กกุ) นอกจากปีใหม่มักเป็นแบบย่อโดยซ้อนประมาณสองชั้น กล่าวกันว่าจำนวนชั้นแทนสี่ฤดู และแบบทางการคือสี่ชั้น กรณีกล่องห้าชั้น ชั้นที่ 5 ล่างสุดเป็นชั้นสำหรับเติมเต็ม ใส่ดาเตะมากิ สาหร่ายคมบุม้วน และปลาหมึกยักษ์ต้มไว้ทั้งชิ้นโดยไม่หั่น เมื่อของในแต่ละชั้นพร่องลงจึงหั่นมาเติม